Σάββατο, 18 Μαΐου 2013

ΙΛΑΡΑ


Που οφείλεται η ιλαρά;
Η ιλαρά οφείλεται σε ιό που αναπτύσεται στον ρινοφάρυγγα.

Πως μεταδίδεται;
Μεταδίδεται με τα σταγονίδια της αναπνοής.

Πρόδρομο καταρροϊκό σταδιο: Ο ρινοφάρυγγας είναι ερεθισμένος, υπάρχει συνάχι και πόνος κατά την κατάποση. Απο τις πρώτες μέρες εμφανίζονται κηλίδες koplik που μοιάζουν με νιφάδες χιονιού και σχηματίζουν πλακες στο βλεννογόνο των ούλων και στα μάγουλα. Το πρόδρομο στάδιο κρατάει 4-5 μέρες. Προς το τέλος εμφανίζεται έντονος βήχας και επιπεφυκίτιδα.

Εξανθηματικό στάδιο: Εμφανίζεται κηλιδοβλατιδώδες εξάνθημα στο πρόσωπο και στα άνω άκρα σε 2-3 μέρες το εξάνθημα πυκνώνει πολύ.Ο πυρετός στην αρχή είναι μέτριος μετά την έναρξη του εξανθήματος γίνεται υψηλός και υποχωρεί την 7-10 μέρα.

Περίοδος μεταδοτικότητας: Από το καταρροϊκό στάδιο και για 14 μέρες μετά την εμφάνιση του εξανθήματος.

Επιπλοκές που μπορει να δημιουργηθούν:
  • Ωτίτιδα
  • Λαρυγγίτιδα
  • Βρογχοπνευμονία
  • Σπανιότερα εγκεφαλίτιδα
Θεραπεία: Μετά τη θεραπεία αφήνει μόνιμη ανοσία.


ΒΙΝΤΕΟ 

Τρίτη, 22 Ιανουαρίου 2013

ΕΡΥΘΡΑ (RUBELLA)


Τι είναι η ερυθρά;
Η ερυθρά είναι μια συνηθισμένη λοίμωξη παιδικής ηλικίας συνήθως.Είναι ιδιαίτερα μολυσματική ιογενής νόσος.

Τρόπος μετάδοσης
Η ερυθρά μεταδίδεται άμεσα με την εισπνοή σταγονιδίων που έχει εκπνεύσει ο άρρωστος. Μπορεί να την κολλήσει επίσης κάποιος όταν έχει έρθει σε επαφή με τις εκκρίσεις ενός αρρώστου (όπως το σάλιο) και μετά βάλει τα χέρια του στο στόμα ή τη μύτη του και στην κύηση μπορεί να μεταδοθεί από τον πλακούντα.

Περίοδος μεταδοτικότητας
Μια βδομάδα πριν και 4 μέρες μετά την εμφάνιση του εξανθήματος.

Επιπλοκες
Σπάνια μπορεί να εμφανιστεί αρθρίτιδα ή εγκεφαλίτιδα.

Πρόληψη
Η προφύλαξη περιλαμβάνει εμβολιασμό στην παιδική ηλικία με συνδυασμένο εμβόλιο ιλαράς, παρωτίτιδας, ερυθράς (MMR).

Συμπτώματα
Υπάρχει ελαφρό συνάχι και πυρετός μια ή δυο μέρες.Χαρακτηριστική είναι η διόγκωση των λεμφαδένων στο πίσω μέρος του λαιμού και πίσω από τα αυτιά.Το εξάνθημα βγαίνει την 4η μέρα της νόσου και είναι κηλιδοβλατιδώδες.Την πρώτη μέρα το εξάνθημα είναι στο πρόσωπο στους όμους και στον κορμό μετα αραιώνει στο πρόσωπο και το σώμα και πυκνώνει στα άκρα.

Ερυθρά και εγκυμοσύνη
Μεγάλη σημασία έχει να μην μολυνθεί μια έγκυος γυναίκα απο ερυθρά, ιδιαίτερα κατά το πρώτο τρίμηνο της εγκυμοσύνης. Κι αυτό γιατί ο ιός περνάει μέσα από τον πλακούντα και αυτό μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα να γεννηθεί ένα παιδί με συγγενή ερυθρά. Αυτό σημαίνει ότι το νεογέννητο μπορεί να παρουσιάσει διάφορες συγγενείς ανωμαλίες όπως κώφωση, συγγενείς καρδιοπάθειες, καταράκτη και πνευματική καθυστέρηση. Γι αυτό είναι πολύ χρήσιμο, όταν μια γυναίκα σκοπεύει να μείνει έγκυος να εξακριβώσει αν έχει νοσήσει από ερυθρά στο παρελθόν. Αυτό διαπιστώνεται με ειδική εξέταση που ανιχνεύει τα αντισώματα της ερυθράς. Σε περίπτωση που δεν είναι προστατευμένη καλό είναι να εμβολιαστεί με το αντίστοιχο εμβόλιο τρεις έως έξι μήνες πριν συλλάβει.
 
ΒΙΝΤΕΟ

Δευτέρα, 14 Ιανουαρίου 2013

ΑΝΕΜΟΒΛΟΓΙΑ


Τι προκαλεί την ανεμοβλογιά;  Ο ιός της ανεμοβλογιάς που ανήκει στην ιδια οικογένεια με τον ιό του έρπητα ζωστήρα.

Πως μεταδίδεται;
Μεταδίδεται με σταγονίδια και με την άμμεση επαφή. Ο ιός είναι εξαιρετικά μεταδοτικός.  Άτομα που μένουν στο ίδιο σπίτι με τον άρρωστο έχουν πιθανότητα 95% να μολυνθούν. Η μετάδοση του ιού μπορεί να γίνει και με το υγρό των φυσαλίδων. Ο άρρωστος μπορεί να μεταδίδει τον ιό 5 μέρες πριν την εμφάνιση του εξανθήματος μέχρι και 6 μέρες μετά την εξαφάνιση των φυσαλίδων.

Εξανθηματικό στάδιο
Με το εξανθημα αρχίζει και η αρρώστια,χωρις πρόδρομα συμπτώματα. Στην αρχή αρχιζουν σαν ογκίδια (βλατίδες) με ερυθρότητα και πυρετό. Οι βλατιδες μετατρέπονται γρήγορα σε φυσαλιδες που έχουν ορώδες υγρο και συνοδεύονται από έντονη φαγούρα.Το εξανθημα εμφανίζεται και στο τριχωτό της καφαλής.Το εξάνθημα φουντώνει σε διαδοχικά κύμματα,με κάθε νέο κύμα ανεβαίνει η θερμοκρασία και στη συνεχεια ο πυρετός υποχωρεί σταδιακα. Οταν υποχωρούν οι φυσαλίδες καλύπτονται από την εφελκίδα (κρουστα).

Επιπλοκές που μπορεί να δημιουργηθούν
• Επιπεφυκίτιδα
• Εγκεφαλίτιδα (σπάνια)
• Ερπητας ζωστήρας
• Μολύνσεις των φυσαλίδων. Αυτή είναι η πιο συχνή επιπλοκή.

Πολύ επιρρεπή στις επιπλοκές είναι τα ανοσοκατασταλμένα άτομα (αυτά με μειωμένο αμυντικό σύστημα), στα οποία η ανεμοβλογιά μπορεί να είναι θανατηφόρα. Για αυτό τα ανοσοκατασταλμένα άτομα δεν πρέπει να έρχονται σε επαφή με άτομα που έχουν ανεμοβλογιά.

Επηρεάζει την εγκυμοσύνη η ανεμοβλογιά; Αν η έγκυος αρρωστήσει το πρώτο τρίμηνο της εγκυμοσύνης έχει πάρα πολύ μικρή πιθανότητα να προκληθεί βλάβη στο έμβρυο. Ο κίνδυνος είναι μεγάλος αν η έγκυος αρρωστήσει 2 μέρες πριν γεννήσει.

Προληψη
Εχει παρασκευαστεί εμβόλιο.

Υπάρχει θεραπεία;
Οχι αλλά μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε: αντιπυρετικά, κατά προτίμηση παρακεταμόλη για την αντιμετώπιση του πυρετού. ΠΡΟΣΟΧΗ μη δίνετε ποτέ ασπιρίνη γιατί η χρησιμοποίηση της ασπιρίνης στα παιδιά με ανεμοβλογιά έχει ενοχοποιηθεί για την εμφάνιση του συνδρόμου Reye (βαριά αρρώστια που προσβάλλει τον εγκέφαλο και τα νεφρά).Για τον κνησμό υπάρχουν ειδικές λοσιόν (calamine lotion) που μπορείτε να βάλετε στο σώμα του παιδιού καθώς επίσης μπορείτε να χρησιμοποιήσετε ουδέτερη σκόνη (ταλκ) για την επικάληψη φυσαλίδων.Κόβετε τα νύχια σας για να μην ξύνετε τις φυσαλίδες και τις μολύνετε.
ΒΙΝΤΕΟ
 

Πέμπτη, 10 Ιανουαρίου 2013

ΘΡΟΜΒΟΦΛΕΒΙΤΙΔΑ - ΦΛΕΒΟΘΡΟΜΒΩΣΗ



Η θρομβοφλεβίτιδα είναι μία φλεγμονή  του εσωτερικού χιτώνα των φλεβών, όπου υπάρχει σχηματισμός θρόμβου λόγο της φλεγμονής . Ο θρόμβος που αποφράσσει τον αυλό των φλεβών και αποτελείται από αιμοπετάλια, αρκετά ερυθροκύτταρα και λευκοκύτταρα ονομάζεται θρόμβωση.

Πως εκδηλώνεται η θρομβοφλεβίτιδα;
Υπάρχουν δύο περιπτώσεις:
  • Οταν η φλεγμονή βρίσκεται σε επιφανειακή φλεβα είναι εύκολο να το καταλάβουμε γιατί η φλέβα είναι διογκομένη, θερμή, με τοπική ερυθρότητα, οι σφυγμοί είναι εξασθενημένοι σε εκείνη την περιοχή και μπορεί να υπαρχει πυρετός.
  • Οταν η φλεγμονή βρίσκεται σε βαθιά φλέβα υπάρχει πόνος βαθιά, τα άκρα είναι πρησμένα, το δέρμα είναι θερμό και υπαρχει πυρετός που φτάνει μέχρι και τους 38,5 βαθμούς Κελσίου. Οταν η φλεγμονή βρίσκεται στην κάτω κοίλη φλέβα τα πόδια είναι πρησμένα και μελανιασμένα ενώ όταν βρίσκεται στην άνω κοιλη φλέβα υπάρχει οίδημα και μελάνιασμα στον λαιμό και τα χέρια.
Πως γίνεται η διάγνωση;
Σήμερα η διάγνωση γίνεται με το υπερηχογράφημα triplex των φλεβών του μέλους αυτή η εξέταση έχει πολύ μεγάλη διαγνωστική ακρίβεια,φλεβογραφία,εξέταση αίματος για D-Dimers και με μετρήσεις της φλεβικής πίεσης.

Πως γίνεται η θεραπεία;
χρήση αντιθρομβωτικών καλτσών
χρήση αντιθρομβωτικών αντλιών στα κάτω άκρα
χορήγηση χαπιών ή ενέσεων για την πρόληψη δημιουργίας θρόμβου
ελαφριά εξάσκηση
 των κάτω άκρων και των ποδιών στο κρεβάτι
έγερση από το κρεβάτι και περπάτημα το συντομότερο δυνατό


Η φλεβοθρόμβωση είναι ο σχηματισμός θρόμβου σε φλέβα χωρίς να υπάρχει αρχικά φλεγμονή του τοιχώματος. Μετά τη θρόμβωση υπάρχει πιθανότητα να αναπτυχθεί φλεγμονή

Πότε όμως δημιουργείται θρόμβος στις φλέβες;
  1. Οταν σταματάει ή καθυστερεί η ροή του αίματος.  Αυτό μπορεί να συμβεί σε μακροχρόνια παραμονή στο κρεβατι, σε χειρουργική επέμβαση, σε κιρσούς, στην παχυσαρκία και στην εγκυμοσύνη.
  2. Οταν αυξάνεται η πηκτικότητα του αίματος. Αυτό γίνεται σε παθολογική ενεργοποίηση της προθρομβίνης, σε παθήσεις αιμοπεταλίων και μετά από μακροχρόνια χρήση αντισυλληπτικών.
  3. Οταν υπάρχει βλάβη του εσωτερικού των αγγείων. Σε περιπτώσεις όπως χορήγηση ενδοφλεβίων σκιερών ουσιών, ενδοφλέβιες ενέσεις, σε κατάγματα και σε κάποιο εντονο σφίξιμο φλέβας.
 

Σάββατο, 24 Νοεμβρίου 2012

ΒΑΛΒΙΔΟΠΑΘΕΙΕΣ


Ο ρόλος των βαλβίδων είναι να επιτρέπουν στο αίμα που ρέει διαμέσου της καρδιάς να ρέει μόνο προς τη σωστή κατεύθυνση. Για να το επιτύχουν αυτό, πρέπει να ανοίγουν επαρκώς όταν το αίμα ρέει δια μέσου του ανοίγματός τους, και έπειτα να κλείνουν για να εμποδίζουν το αίμα να παλινδρομεί. Βαλβιδοπάθειες ονομάζονται οι παθήσεις των βαλβίδων της καρδιάς. Αυτές μπορεί να ειναι:
Ανεπάρκεια
η βαλβίδα μετά το κλείσιμο της επιτρέπει ένα ποσό αίματος να παλινδρομεί προς τον χώρο απ τον οποίο προήλθε.
Στένωση
το άνοιγμα της βαλβίδας έχει περιοριστεί (συνήθως λόγω συμφύσεων) και το αίμα <<ζορίζεται>> να περάσει στον επόμενο χώρο.
Ποια είναι τα αίτια των βαλβιδοπαθειών;
Τα συνηθέστερα αίτια βαλβιδοπαθειών είναι τα εξής:
1)  Ρευματικά νοσήματα
Το χρονικό διάστημα που μεσολαβεί από την εμφάνιση του νοσήματος μέχρι την εμφάνιση της βαλβιδοπάθειας κυμαίνεται μεταξύ 16-23 ετών.
2)  Εκφύλιση των βαλβίδων, σε προχωρημένη ηλικία
3)  Λοιμώδης ενδοκαρδίτιδα (συχνό σε χρήστες ενδοφλεβίων ναρκωτικών ουσιών).
4)  Μετά από έμφραγμα του μυοκαρδίου
5)  Οι βαλβιδοπάθειες μπορεί επίσης να οφείλονται και σε κακή ανάπτυξη της καρδιάς κατά την ενδομήτρια ζωή, οπότε η ανωμαλία της βαλβίδας είναι παρούσα στη γέννηση (συγγενής βαλβιδοπάθεια).
Ποια είναι τα συμπτώματα των βαλβιδοπαθειών;
Τα συμπτώματα διαφέρουν ανάλογα με τη βαλβίδα που έχει προσβληθεί και η βαλβιδοπάθεια μπορεί να είναι να μην έχει κανένα σύμπτωμα ή να χαρακτηρίζεται από δύσπνοια, στηθάγχη, αίσθημα παλμών και, σπάνια, αιμόπτυση. Η διάγνωση τίθεται μετά από εξέταση του ασθενούς και κατάλληλες εργαστηριακές εξετάσεις. Ο γιατρός μπορεί να ακούσει ένα φύσημα στην καρδιά με το στηθοσκόπιο πριν ακόμη παρουσιαστούν συμπτώματα.
Ποια είναι η θεραπεία;
Η θεραπεία των βαλβιδοπαθειών είναι συνήθως χειρουργική

                                                                          ΒΙΝΤΕΟ

Κυριακή, 4 Νοεμβρίου 2012

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΘΗΡΟΣΚΛΗΡΩΣΗ


ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΘΗΡΩΣΚΛΗΡΩΣΗ;

Αθηροσκλήρωση ονομάζεται η ανάπτυξη αθηρωματικών πλακών στην εσωτερική επιφάνεια των αρτηριών σε συνδυασμό με σκλήρυνση και απώλεια της ελαστικότητας του αρτηριακού τοιχώματος. Η αθηροσκλήρωση προσβάλλει τις αρτηρίες μεγάλου και μέσου μεγέθους. Οι αθηρωματικές πλάκες προκαλούν στένωση ή και απόφραξη του αρτηριακού αυλού που έχει ως αποτέλεσμα την ισχαιμία ιστών και οργάνων. Οι αθηρωματικές πλάκες αποτελούνται από λιπίδια, φλεγμονώδη κύτταρα, ινώδη ιστό και θρόμβους. Η αθηροσκλήρωση είναι ο βασικός παράγοντας για την ανάπτυξη αρτηριοσκλήρωσης.
ΠΟΙΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΕΥΝΟΟΥΝ ΣΤΟΝ ΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟ ΑΘΗΡΩΜΑΤΟΣ;
  1. Υψηλή πίεση αίματος
  2. Το κάπνισμα
  3. Αντίσταση στην ινσουλίνη
  4. Ο διαβήτης
  5. Παχυσαρκία
  6. Έλλειψη σωματικής δραστηριότητας
  7. Ηλικία
  8. Άγχος
  9. Κληρονομικότητα
  10. Αντισυληπτικά
ΠΩΣ ΓΙΝΕΤΑΙ Η ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΗ ΤΗΣ ΑΘΗΡΟΣΚΛΗΡΩΣΗΣ;

Με εξετάσεις αίματος,ακτινογραφίες και αρτηριογραφίες.
ΠΩΣ ΑΝΤΙΜΕΤΟΠΙΖΕΤΑΙ;

Συστήνεται η αποφυγή των παραγόντων. Αν υπάρχει υπέρταση πρέπει να ρυθμιστεί.

 

Τρίτη, 9 Οκτωβρίου 2012

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΛΟΙΜΩΞΗ


Τι είναι λοίμωξη;
Λοίμωξη είναι όταν ένας αριθμός μικροβίων βρίσκεται σε ένα σημείο του οργανισμού όπου φυσιολογικά δεν υπάρχουν και άμεσα ή έμμεσα, μέσω της τοξικότητάς τους, προκαλούν αντίδραση φλεγμονής (αμυντικός μηχανισμός που είναι ανεπαρκείς) συνοδεύεται και από την κλινική εικόνα της εκάστοτε λοίμωξης. Ο όρος λοίμωξη προϋποθέτει υποχρεωτικά την παρουσία μικροβίων με αιτιολογική σχέση στη φλεγμονή. Μπορεί να προκληθεί από οποιονδήποτε μικροοργανισμό (βακτήρια, μύκητες, ιούς, παράσιτα). Πρέπει να διακρίνεται από τον όρο μόλυνση που σημαίνει είσοδος μικροοργανισμού σε μεγαλύτερο οργανισμό.
Τρόποι μεταδοσης λοιμογόνων παραγόντων

Αμεση μετάδοση:
1) επαφή με ανθρώπους
2) εκτόξευση σταγονιδίων
3) επαφή με ζώα
4) επαφή με ελευθερο περιβάλλον

Εμμεση μετάδοση:
1) άψυχο αγωγό
2) έμψυχο διαβιβαστή
3) από τον αέρα

 

Παρασκευή, 5 Οκτωβρίου 2012

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΦΛΕΓΜΟΝΗ


Τι είναι η φλεγμονή και πώς εκδηλώνεται;
Η φλεγμονή αποτελεί έναν προστατευτικό μηχανισμό του ανθρώπινου οργανισμού που ασκείται ως αντιδραση σε κάποιο βλαπτικο αίτιο. 
Η φλεγμονή  εκδηλώνεται με ένα σύνολο συμπτωμάτων στα οποία περιλαμβάνονται η υπεραιμία (η περιοχή αποκτά κόκκινο χρώμα),υπερθερμία (αυξάνειται η θερμοκρασία της περιοχής),εξίδρωμα  (υγρό που παρασύρει λευκά αιμοσφαίρια και αμυντικές πρωτείνες), οίδημα (πρήξιμο λόγο της υπεραιμίας και του εξιδρώματος), πόνος, λειτουργικές διαταραχές (ανάλογα με τη θέση που αναπτύσεται η φλεγμονή).
 
Πώς συντελεί στην άμυνα του οργανισμού η φλεγμονή;
Τα αιμοφόρα αγγεία της τραυματισμένης περιοχής διαστέλλονται, με αποτέλεσμα να συγκεντρώνεται περισσότερο αίμα.Το αίμα στην περιοχή του τραύματος θα πήξει σύντομα με τη δημιουργία ενός πλέγματος πρωτεϊνικής σύστασης, το οποίο ονομάζεται εξίδρωμα. Ο σχηματισμός του εξιδρώματος σταματά την αιμορραγία και εμποδίζει την είσοδο άλλων μικροοργανισμών.Λόγω της διαστολής των αγγείων το πλάσμα του αίματος διαχέεται στους γύρω ιστούς. Το πλάσμα περιέχει αντιμικροβιακές ουσίες, οι οποίες καταστρέφουν τους μικροοργανισμούς ή ενεργοποιούν τη διαδικασία της φαγοκυττάρωσης.Επιπλέον χημικές ουσίες, που απελευθερώνονται είτε από τα τραυματισμένα κύτταρα είτε από τους μικροοργανισμούς, προσελκύουν φαγοκύτταρα, τα οποία φτάνουν με την κυκλοφορία του αίματος στο σημείο της φλεγμονής όπου δρουν καταστρέφοντας τους παθογόνους μικροοργανισμούς.

Σε τι οφείλεται το κοκκίνισμα που παρατηρείται σε μία τραυματισμένη περιοχή;
Το κοκκίνισμα που παρατηρείται στην τραυματισμένη περιοχή, κατά την εκδήλωση φλεγμονής, οφείλεται στη διαστολή των αιμοφόρων αγγείων της περιοχής που έχει σαν αποτέλεσμα να συγκεντρώνεται περισσότερο αίμα.
 
Σε τι οφείλεται ο πόνος που παρατηρείται σε μία τραυματισμένη περιοχή;
Η περιοχή του τραύματος κοκκινίζει, πρήζεται και αισθανόμαστε πόνο. Ο πόνος οφείλεται στον τραυματισμό των απολήξεων των νευρικών κυττάρων και στη δράση τοξινών που απελευθερώνονται από τους μικροοργανισμούς.
 
Τι είναι το εξίδρωμα και πώς αυτό συμβάλλει στην άμυνα του οργανισμού;
Το αίμα στην περιοχή του τραύματος πήζει σύντομα με τη δημιουργία ενός πλέγματος πρωτεϊνικής σύστασης, το οποίο ονομάζεται ινώδες. Ο σχηματισμός του εξιδρώματος σταματά την αιμορραγία και εμποδίζει την είσοδο άλλων μικροοργανισμών.
                                                               ΒΙΝΤΕΟ

Παρασκευή, 14 Σεπτεμβρίου 2012

ΚΥΡΙΟΤΕΡΕΣ ΑΝΑΙΜΙΕΣ


Η σιδηροπενική αναιμία είναι η πιο συχνή μορφή αναιμίας. Πλήττει κυρώς νεογνά, παιδιά, εφήβους και γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας, κυοφορούσες ή μη. Επιδημιολογικά στοιχεία δείχνουν οτι το 3% των γυναικών έχουν σιδηροπενική αναιμία, ενώ το 20% των γυναικών έχουν μειωμένα αποθέματα σιδήρου χωρίς όμως να παρουσιάζουν αναιμία.

ΑΙΤΙΕΣ
Οι αιτίες που θεωρούνται υπεύθυνες για την εμφάνιση της σιδηροπενικής αναιμίας είναι η μειωμένη πρόσληψη ή η αυξημένη απώλεια σιδήρου.Ο σίδηρος είναι απαραίτητο συστατικό της αίμης Καθοριστικός παράγοντας αυτών των αιτιών είναι η αυξημένη ανάγκη για σίδηρο, κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης ή της γαλουχίας στα νεογνά, και ιδίως τα πρόωρα.

ΑΙΤΙΕΣ ΧΡΟΝΙΑΣ ΣΙΔΗΡΟΠΕΝΙΑΣ
  1. απώλεια αίματος από το γαστρεντερικό συστημα
  2. κακή απορρόφηση σιδήρου από βλαβη του βλεννογόνου στο στομάχι και έντερο
  3. ελλατωμένη πρόσληψη λόγω κακής διατροφής
  4. ύπαρξη αυξημένων αναγκών (σε εμμηνο ρύση, εγκυμοσυνη)
Η μεθαιμορραγική αναιμία δημιουργείται μετά από μια αιμορραγία.

Η μεγαλοβλαστική αναιμία είναι μια μορφή αναιμίας που οφείλεται στην ανεπάρκεια βιταμίνης Β12 ή φυλλικού οξέως. Και τα δύο είναι ουσίες που είναι απαραίτητες για την ωρίμανση των ερυθρών αιμοσφαιρίων.

Η απλαστική αναιμία ή μυελική δυσπλασία είναι το αναιμικό σύνδρομο που χαρακτηρίζεται από έλλειψη όλων των τύπων των κυττάρων του αίματος και μείωση ή εξαφάνιση των κυτταρικών σειρών στο μυελό των οστών.

ΑΙΤΙΕΣ
  1. φάρμακα
  2. ακτινοβολίες
  3. νεόπλασμα
Η δρεπανοκυτταρική αναιμία είναι μια δια βίου διαταραχή του αίματος η οποία χαρακτηρίζεται από τα ερυθρά αιμοσφαίρια που αναλαμβάνουν μια ανώμαλη, άκαμπτο, δρεπάνι σχήμα. Δρεπάνωση μειώνει την ευελιξία των κυττάρων και οδηγεί σε κίνδυνο εκδήλωσης διαφόρων επιπλοκών. Η δρεπάνωση παρουσιάζεται εξαιτίας μιας μετάλλαξης στο γονίδιο της αιμοσφαιρίνης.

Η μεσογειακή Αναιμία (Μ.Α) ή νόσος του Κούλεϋ (Cooley) ή θαλασσαιμία, είναι η νόσος που χαρακτηρίζεται από βαριά αναιμία ήδη από τη βρεφική ηλικία. Αποτελεί τον πιο συχνό τύπο αναιμίας. Είναι επίσης συχνή στην περιοχή της Μεσογείου, στη Μέση Ανατολή και τη Ν.Α Ασία.Ανήκει στις κληρονομικές ασθένειες – προκαλείται δηλαδή από ανωμαλίες των ερυθρών αιμοσφαιρίων που μεταβιβάζονται από τους γονείς στα παιδιά.

 

Κυριακή, 9 Σεπτεμβρίου 2012

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΑΚΧΑΡΩΔΗ ΔΙΑΒΗΤΗ


Τι είναι ο σακχαρώδης διαβήτης;

Ο σακχαρώδης διαβήτης είναι μια παθολογική κατάσταση που χαρακτηρίζεται από υψηλά επίπεδα γλυκόζης (σακχάρου) στο αίμα.

Πού οφείλεται;

Τα β-κύτταρα που παράγουν ινσουλίνη καταστρέφονται συνήθως από αυτοαντισώματα του οργανισμού και για το λόγο αυτό ο διαβήτης τύπου 1 θεωρείται ανοσολογικό νόσημα. Υπάρχουν, ωστόσο, και εξωτερικοί παράγοντες που μπορεί να καταστρέψουν τα β-κύτταρα του παγκρέατος, όπως είναι η προσβολή από ιούς και η δράση χημικών τοξικών.

Ποιές είναι οι συνέπειες ανεπάρκειας ινσουλίνης;
  • υπεργλυκαιμία
  • γλυκοζουρία
  • πολυδιψία
  • πολυουρία 
  • κούραση
  • πολυφαγία
  • απώλεια βάρους
  • θάμπωμα στην όραση
  • λοιμώξεις

Ποιές είναι οι μορφές του διαβήτη ;
 
Οταν ο διαβήτης εκδηλώνεται μονος του λέγεται πρωτοπαθής ενώ όταν συνοδευεται ή είναι συνέπεια άλλων νόσων λεγεται δευτεροπαθής.

Ανάλογα με το χρονο εκδήλωσης του χωρίζεται σε:
  •  σακχαρώδη διαβήτης τύπου 1 (νεανικός διαβήτης)
  •  σακχαρώδη διαβήτης τύπου 2 (διαβήτης των ενηλίκων)


Ανάλογα με το πόσο εμφανής ειναι η ανεπάρκεια της ινσουλίνης χωρίζεται σε:
  • κλινικός διαβήτης
  • ασυμπτωματικός διαβητης
  • λανθάνων διαβητης
  • δυνητικός διαβήτης
 Η πλειοψηφία των διαβητικών ανήκουν σε έναν από τους δύο τύπους:

α) σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1, στον οποίο το πάγκρεας δεν παράγει καθόλου ινσουλίνη. Εμφανίζεται κατά κανόνα σε παιδιά και νέους ενήλικες. Όλοι οι ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1, χρειάζονται ινσουλίνη για να διατηρήσουν το σάκχαρο σε φυσιολογικά επίπεδα.

β) σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2, στον οποίο το πάγκρεας παράγει μεν ινσουλίνη, αλλά όχι όση χρειάζεται ο οργανισμός ή η ινσουλίνη δε λειτουργεί αποτελεσματικά. Εμφανίζεται συχνότερα σε ενήλικες ή σε υπέρβαρα άτομα. Η εμφάνιση του σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 έχει λάβει διεθνώς το χαρακτήρα επιδημίας. Αντιμετωπίζεται με υγιεινή διατροφή, σωματική άσκηση και αργότερα με την προσθήκη αντιδιαβητικών δισκίων στη θεραπευτική αγωγή. Σε κάποια χρονική στιγμή θα χρειαστεί και προσθήκη ινσουλίνης.

Επιπλοκές του σακχαρώδη διαβήτη
Ο σακχαρώδης διαβήτης μπορεί να επηρεάσει την καρδιά, τα μάτια, τα νεφρά, τα νεύρα και τα πόδια.

Η έγκαιρη διάγνωση είναι σημαντική, ώστε ο διαβητικός να ακολουθήσει ορισμένη θεραπεία, όχι μόνο για την ανακούφιση των συμπτωμάτων αλλά και για την αποφυγή ή καθυστέρηση ανάπτυξης χρόνιων επιπλοκών.

Βάσεις της θεραπείας:
  • Εφαρμογή ειδικής δίαιτας.
  • Μείωση σωματικού βάρους.
  • Αύξηση της σωματικής άσκησης.
  • Διακοπή του καπνίσματος.
  • Να μην πέφτει σε κατάσταση κέτωσης.
  • Να μην πέφτει σε υπογλυκαιμία.
  • Χορήγηση ινσουλίνης άμεσα, όταν με τα δισκία δεν επιτυγχάνεται καλή ρύθμιση.
  • Περιοδικός έλεγχος από καρδιολόγο, οφθαλμίατρο, διαβητολόγο και με εκτέλεση διαφόρων εξετάσεων.
Οδηγίες Πρόληψης:
  • Μέτρηση σακχάρου αίματος στους ενήλικες ανά τριετία και ανά 2ετία στα παχύσαρκα άτομα
  • Σωστή διατροφή
  • Διατήρηση φυσιολογικού σωματικού βάρους
  • Συστηματική φυσική άσκηση
ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ,ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΝΑΔΡΟΜΗ ΤΟΥ ΔΙΑΒΗΤΗ,ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ,ΟΡΙΣΜΟΣ Κ.Α.
 
 
 
ΠΡΟΛΗΨΗ ΤΟΥ ΔΙΑΒΗΤΗ